Kraków - moje miasto

Witryna w budowie

Strona umieszczona na serwerze darmowych kont Friko.pl

BuiltWithNOF
Wawel - intro

Wiek XVII

Wiek XVII rozpoczyna epokę osłabienia roli Krakowa jako centrum artystycznego wskutek wojen szwedzkich oraz przeniesienia stałej siedziby królewskiej do Warszawy. Pomimo tego powstały dzieła wybitne, wprowadzające miasto w okres wczesnego baroku, przesiąkniętego duchem kontrreformacji i wyrażającego się powściągliwym tzw. stylem Wazów. Najlepszym przykładem jest pojezuicki kościół Św. Piotra i Pawła (1609-1619), dzieło m.in. architekta J. Trevano, ponadto kościół kamedułów na Bielanach pod Krakowem (1605-1630, architekt fasady A. Spezza).
Powstała przy katedrze kaplica Wazów (1664-1666) oraz kaplica Zbaraskich w kościele Dominikanów (1629-1633). Pozostałe kościoły barokowe to: Bernardynów (1670-1680, architekt K. Mieroszewski), Wizytek (1682-1695, architekt A. Solari), Karmelitów na Piasku (1655-1679), Św. Anny (1689-1703, architekt Tylman z Gameren).
Bujnie rozwija się związana z architekturą dekoracja stiukowa (G.B. Falconi - prace w kościele Św. Piotra i Pawła) oraz rzeźba w stiuku (Baltazar Fontana - prace w kościele Św. Anny). We wnętrzach kościelnych dominuje czarny marmur wydobywany w Dębniku pod Krakowem, zastosowany m.in. w kaplicach Wazów, Zbaraskich, kościele Karmelitów Bosych na Wesołej. Powstał nowy typ nagrobka w formie tablicy z malowanym lub rzeźbionym popiersiem zmarłego, w oprawie architektoniczno-rzeźbiarskiej. Kwitnie snycerstwo barokowe z efektownymi ołtarzami o spiętrzonej kompozycji architektonicznej, dekorowanymi ornamentem czerpanym z wzorników: na początku stulecia - okuciowym, w połowie wieku chrząstkowo-małżowinowym, a w 2. połowie wieku akantowym.
Malarstwo rozwijało się słabiej, największe znaczenie miała twórczość wenecjanina T. Dolabelli, przybyłego ok. 1598, autora monumentalnych kompozycji religijnych. Jako twórca obrazów ołtarzowych działał F. Lekszycki, czerpiący wzory z ówczesnej grafiki wielkich mistrzów europejskich. Korzystano także z usług malarzy spoza Krakowa: J.E. Siemiginowskiego, D. Schultza, K. Dankwarta.

Obiekty sakralne

 

Kościół św. Józefa i zespół klasztorny Bernardynek

(ul. Poselska 21) Powstał w XVII w., barokowy wystrój wnętrza.

 

 

 

Kościół św. Kazimierza i zespół klasztorny Reformatów

(ul. Reformacka 4) Wybudowany w 1673 r., barokowe wnętrze z XVIII w., cenne obrazy wotywne, francuska Madonna z Dzieciątkiem z XV w. rzeźbiona w kości słoniowej. Pochowane w podziemnych katakumbach kościoła ciała zakonników i osób świeckich z XVII-XIX w., dzięki panującemu tam specyficznemu mikroklimatowi uległy samoistnej mumifikacji. W ogrodzie kapliczki Drogi Krzyżowej malowane w latach 1814-1816 przez Michała Stachowicza.

 

 

 

Kościół św. Marcina (ewangelicki)

(ul. Grodzka 58) Wczesnobarokowy z XVII w., wybudowany na miejscu katolickiego kościoła romańskiego z XII w. W ołtarzu głównym obraz Henryka Siemiradzkiego z XIX w.

 

 

 

Kościół Zwiastowania NP Marii i zespół klasztorny Kapucynów

(ul. Kapucyńska) Wzniesiony w XVII w., Kościół z 1699 r. fundowany przez chorążego zatorskiego Wojciecha Dębińskiego. Na ścianach tablice epitafijne patriotów polskich. Kaplica Domek Loretański zbudowana przez Piotra Bażankę w latach 1712-19.

 

 

 

Synagoga Ajzyka

(ul. Kupa 16) Boźnica Izaaka. Barokowa z lat 1638 - 1644, wybudowana przez Jana Laitnera z inicjatywy kupca Izaaka Jakubowicza. Wewnątrz bogata dekoracja stiukowa Giovaniego Falconiego. Obecnie Centrum Edukacji Żydowskiej.

 

 

Obiekty świeckie

 

Collegium Nowodworskiego

(ul. św. Anny 12) Najstarsza w Polsce szkoła śrdnia Classes założona przez Bartłomieja Nowodworskiego. Wczesnobarokowy budynek z lat 1636 - 43 zbudowany wg projektu Jana Laitnera. Siedziba Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego.

 

 

 

Dom Szołayskich

(pl. Szczepański 9) Wybudowany w XVII w., od XIX/XX w. siedziba oddziału Muzeum Narodowego z kolekcją malarstwa i rzeźby od średniowiecza do XVIII w. oraz zabytkami sztuki cechowej z XV - XVIII w. W Zbiorach średniowiecza rzeźba Madonny z Krużlowej z XV w., figura Chrystusa na osiołku z XV w., Chrystus na Górze Oliwnej i Ukrzyżowanie - Wita Stwosza, Św. Hieronim Hansa D(reta (?), tryptyk Dominikański z 1470 r. i poliptyk Augustiański z 1504 r., portrety trumienne z XVI - XIX w.

 

 

 

Pałac Lubomirskich

(ul. św. Jana 15) Powstał w XVII w. z połączenia trzech kamienic. Klasycystyczna fasada z 1873 r. zaprojektowana przez Maksymiliana Mitscha. Zachowana sień z barokowymi stiukami z XVII w. Obecnie mieści się tu Instytut Francuski.

 

 

 

Pałac Pod Krzysztofory

(Rynek Główny 35) Powstał w 1640 r. dla marszałka Adama Kazanowskiego, z połączenia trzech gotyckich kamienic, przebudowany w XVII w. Barokowy portal, na dziedzińcu arkadowa loggia z XVII w., marmurowa studnia barokowa z herbem Wodzickich. Wewnątrz sztukaterie Baltazara Fontany z XVIII w. Mieszkali tu m.in. Król Jan Kazimierz, Król Michał Korybuta Wiśniowiecki, Książę Józef Poniatowski, gen. Władysław Sikorski, Car Paweł I. Obecnie siedziba Muzeum Historii Miasta Krakowa, w gotyckich piwnicach kawiarnia.

 

 

Pałac Wielopolskich

Pałac Wielopolskich

(ul Poselska 12 / pl. Wszystkich Świętych 3/4) Rezydencja magnacka z XVII w., w XIX w. przebudowana po pożarze. Attyka typu krenelażowego, barokowe portale z XVIII w. Mieszkał tu Józef Konrad Korzeniowski. Obecnie siedziba Urzędu Miasta Krakowa. Przed wejściem pomnik Józefa Dietla, pierwszego prezydenta nowoczesnego Krakowa, dzieło Xawerego Dunikowskiego.

 

 

[Home] [Historia] [Zabytki] [Wiek X-XII] [Wiek XIII-XIV] [Wiek XV] [Wiek XVI] [Wiek XVII] [Wiek XVIII] [Wiek XIX] [Wiek XX] [Tradycje] [Okolice] [Artykuły cz. I] [Artykuły cz. II] [Artykuły cz. III] [Galerie] [Kalendarz dziejów ..]